« به نام خداوند بخشایندة مهربان »

وقتی که جنبانیده شود زمین آن جنبانید نش که مقدمه قیامت است (1) و بیرون آورد زمین بار های گران خود را که در شکم نهفته دارد ( از قبیل مرده ها که زنده شوند و دفاین و گنج ها و معادن ) (2) و گوید آدمی چیست زمین را که چنین جنبش ناگهان کند ( چون جنبش مهیب زمین که ظهور قیامت است ناگهان واقع شود در حالتی که مردم مشغول کار و کسب خود باشند و انتظار چنین حادثة نرود از روی تعجب گویند زمین را چه شده است که چنین به جنبش آمده است ؟ ) (3) آن روز سخن گوید زمین خبر های خود را ( که در روی آن چه کرده باشند ) (4) و خبر دهد که پروردگارت وحی کرده به زمین و رخصت داده که خبر دهد از عمل های مردمان ( عابدی در هر بقعه مسجد الحرام نماز کرد گفتندش چرا چنین کنی گفت تا در قیامت مرا در عبادت گواه از قطعات زمین بسیار باشد) (5) آن روز بیرون آیند مردم از قبور به سوی محشر متفرق و پراکنده ( دسته دسته به صورت های مختلف بعضی نورانی و خوشحال بعضی ظلمانی و بد حال ) بیایند تا ببینند جزای کردار خود را (6) پس هر که به قدر ذره ای نیکی در دنیا کند می بیند پاداش آن را در آخرت (7) و هرکه به قدر ذره ای شر و بدی از او صادر شود کیفر آن را درآنجا می بیند بی کم و کاست (8 )