« به نام خداوند بخشایندة مهربان »

ای کسانی که ایمان آورده اید پیشی نگیرید و جلو نیفتید در هیچ امری از خدا و رسولش ( و آنچه خدا و رسولش فرمایند عمل کنید ) و بپرهیزید از عذاب خدا که البته خدا شنونده و داناست (1) ای کسانی که ایمان آورده اید بلند نکنید صدا های خود را بالای صدای پیغمبر و بلند سخن نگوئید و فریاد نزنید با او مثل بلند سخن گفتن بعضی از شما با بعضی دیگر که اگر سخن گفتن شما با پیغمبر با ادب نباشد نابود و نیست شود اعمال شما و شما درنیابید نابودی را مگر در قیامت (2) آنان که آهسته کنند سخن خود را نزد رسول خدا آنها کسانی هستند که امتحان کرد خدا دلهای ایشان را برای پرهیزکاری برای ایشان آمرزش است و مزدی بزرگ (3) ای پیغمبر البته آنانکه ندا می کنند تو را از بیرون حجره ها بیشتر ایشان بی خردند (4) و اگر اینکه ایشان صبر کنند تا بیرون آئی به سوی شان رعایت ادب کرده اند و بهتر است بر ایشان ولی نادانند و خدا آمرزندة گناهان و مهربان است به بندگان (5) ای کسانی که ایمان آورده اید اگر به شما فاسق بدکاری خبری دهد تحقیق نمائید و صدق و کذب قول او را معلوم کنید که مبادا طایفة را که ایمان دارند به محض قول گویندة فاسقی تصور کنید که بد مردمی هستند و در مقام آزارشان برآئید به نادانی و بر آنچه کرده اید پشیمان شوید (6) و بدانید اینکه رسول خدا در میان شماست اگر اطاعت کند شما را و به میلتان رفتار نماید در بسیاری از کارها در رنج افتید ( چون دانا نیستید به مصالح و مفاسد امور چه بسا امری را مایل باشید که پیغمبر در انجامش با شما همراه باشد و در باطن ضرری برای شما داشته باشد پس شما در امور اطاعت پیغمبر کنید که لازمة ایمان است ) ولیکن بدانید که خدا محبوب گردانید ایمان را و زینت داد او را در دلهاتان و مکروهتان کرد کفر و بد کاری ها و گناهان را آنان که چنین هستند راه یافته گانند (7) این محبوب کردن ایمان و مکروه کردن کفر و عصیان برای تفضل خداست به بندگان و این فضلی است از جانب خدا و نعمتی است از او که انسان بالفطره مایل است به ایمان ( و خالق فطرت خداست که انسان را با فطرت خوب خلق فرموده ولی در دوران زمان و غفلات انسان آیا به فطرت اصلی بماند یا تغییر کند پناه به خدا از بدی عاقبت ) و خدا دانای درستکار است (8) و اگر دو گروه از مؤمنین جنگ کنند با یکدیگر اصلاح کنید میانة ایشان پس اگر ستم کند یکی از این دو طایفه بر دیگری جنگ کنید با آنان که ستمکارند تا برگردند به سوی فرمان خدا اگر برگشتند گروه ستمکاران از ستمکاری اصلاح کنید میانة ایشان با رعایت عدالت که خدا دوست دارد عادلان را (9) بدانی که مؤمنان برادرند با هم پس اصلاح کنید میانة برادران خود و بترسید از خدا شاید شما رحم کرده شوید (10) ای کسانی که ایمان آورده اید نباید که استهزاء کنند قومی از قومی دیگر شاید اینکه آن قوم بهتر باشند از ایشان و نباید زنان سخریه کنند زنان دیگر را شاید اینکه آن زنان بهتر باشند از ایشان و باید که طعنه نزنید و عیبجوئی نکنید خودتان خودتان را ( چون شما اهل یک ملت هستید به مثابة یک تنید که اگر از یکدیگر عیب گیرید یا آنکه به همدیگر طعنه زنید مانند آن است که به خود کرده اید) و باید که نخوانید یکدیگر را به لقبهای زشت ، بد اسمی است آن اسم که به معنی فسقی است بعد از ایمان ، ( کسی را که ایمان آورد به نام یهودی و نصرانی و مجوسی که قبلاً بوده نخوانید یا کسی که گناهی می کرد بعد از ترک آن گناه به آن اسمش نگوئید ) و هر که توبه نکند از این گفتارها و به این اخلاق نکوهیدة خود ادامه دهد آن گروه ستمکارند ( و در روز قیامت به عذاب ستمکاران گرفتارند ) (11) ای کسانی که ایمان آورده اید دوری کنید بسیاری از گمانها را در حق یکدیگر البته که بعضی از گمانها گناه است ( و نسبت به یکدیگر بدبین نباشید که کسی که دارای سوء ظن است به مردم به اضافة آنکه در زندگی خود راحت نیست به هر سوء ظن و بدگمانی که در حق کسی کرده گناهی درباره اش آید ) و جستجو نکنید امور نهانی اشخاص را که بر اسرارشان راه یابید و باید که غیبت نکند بعضی از شما بعضی دیگر را آیا دوست دارد یکی از شما که بخورد گوشت بدن برادر مردة خود را کراهت خواهید داشت از این خوراک بدانید که غیبت چنین است پس بترسید از خدا البته خدا توبه پذیر و مهربان است (12) ای مردم ما خلق کردیم شما را از مردی و زنی که آدم و حواء باشند و شما را شعبه ها و قبایل کردیم تا بشناسید یکدیگر را به نام آن قبیله ( نه آن که به نسب و قبیلة خود افتخار کنید و دیگری را برنجانید ) بدانید که گرامی تر شما نزد خدا پرهیزکار تر شماست و خدا دانای آگاه است (13) گفتند عربها که ایمان آوردیم بگو ای پیغمبر که شما ایمان نیاوردید ولیکن بگوئید اسلام آوردیم ( چون اسلام شهادتین است و ایمان قبول احکام دین و عمل به آن است ) هنوز درنیامده است ایمان در دلهای شما و اگر پیروی کنید خدا و رسولش را کم نگرداند خدا از ثواب کردارتان چیزی چون خدا آمرزندة مهربان است (14) بدانید که گروندگان آنانند که گرویدند به خدا و رسول او بدون اینکه شکی در ایمانشان راه یابد و جهاد نمودند به مالها و نفسهای خود در راه خدا آن گروه راستگویند (15) بگو ای پیغمبر آیا می آموزید خدا را به دین خود و حال اینکه خدا می داند آنچه در آسمانها و زمین است و به هر چیزی داناست و احتیاج به آموختن ندارد (16) ای پیغمبر مردم منت می نهند بر تو که اسلام آوردند بگو منت مگذارید بر من به اسلام خود بلکه خدا منت گذارد بر شما که راه نمود شما را به ایمان اگر راستگوئید (17) خدا می داند پنهانی آسمانها و زمین را و خدا بیناست به آنچه می کنید و از اعمال نیک بندگان صالح و کردار زشت مردمان طالح مطلع است (18)