(عیاشی ازامام علی (ع) روایت کند که هر کس در هرجمعه سوره نساءرا بخواند از فشار قبر ایمن گردد)
« به نام خداوند بخشایندۀ مهربان »
ای مردم بپرهیزید عذاب پروردگار خود را که آن خالقیست که خلق کرد شما را از یک تن که آدم ابوالبشر است و خلق کرد از آن یک تن جفت او را حواء که از فاضل طینت آدم خلق نمود و پراکنده کرد از این دو نفر مردان بسیار و زنان بیشمار را و بپرهیزید از نافرمانی خدائی که سؤال می کنید شما از یکدیگر و تقاضا می کنید به نام او به طریق سوگند دادن و عطوفت خواستن و همچنین از ارحام که مبادا قطع رحم کنید ( علی (ع) فرمود صلۀ ارحام کنید اگر چه به سلام کردن به ایشان باشد ) بدانید که خدا بر شما نگهبان است (1) بدهید به یتیم ها اموال آنها را و تبدیل نکنید مال نا پاکی را به مال پاکیزۀ ایشان و مخورید مال آنها را با مالهای خود که این کار گناهی است بزرگ (2) و اگر بترسید شما در نکاح کردن یتیمان از اینکه عدالت نکنید در حقوق ایشان پس به عقد خود در آورید آن را که خوب و حلال است برای شما از زنهای بالغه که بتوانند چون بالغند از حق خود درگذرند یا مطالبه نمایند از آنها ازدواج کنید عدد ایشان دو یا سه یا چهار باشد و اگر بترسید از اینکه نتوانید عدالت کنید در مساوات نفقه و تقسیمات میانۀ زنها پس بیش از یک زن نگیرید یا اکتفا کنید به کنیزان که در ملکیت شما هستند این نزدیکتر است به تجاوز نکردن و عدالت نمودن (3) و بدهید مهر زنها را که آن بخششی است از خداوند به ایشان اگر ببخشند زنها مقداری از مهر خود را از روی میل بخورید آن را که خوش و گوارا است برای شما (4) و مدهید اختیار اموال خود را که خدا برای بقاء زندگانی شما مقرر کرده است میدهد به دست بی عقلان از زنان و کودکان و غیره ولیکن در اموال خود برای ایشان سهم خوراک و پوشاک قرار داده به ایشان دهید و تلکم کنید با آنها به مهربانی (5) و بیازمائید و مراقب باشید یتیمان را تا بالغ و لایق ازدواج شوند اگر ببینید از آنها رشدی که بتوانند دفع ضرر و جلب منفعت برای خود نمایند بدهید به آنها اموالشان را و مخورید مالهای ایشان را به ناحق و تجاوز پیش از کبیر شدنشان و هر کس از قیم های یتیمان که بی نیاز است باید خود داری کند از خوردن مال ایشان و اگر فقیر باشد بخورد از مال آنها به قدر حقی که عرف نظر می دهد در حفظ مال آنها اگر رد کردید مال ایتام را به خودشان در وقتی که باید رد کنید شاهد بگیرید بر ایشان و خدا کافی است در حساب (6) از برای مردمان است قسمتی از آنچه باز گذاشته است به نام ارث پدر و مادرشان و نزدیکان ایشان و از برای زنهاست قسمتی از آنچه باز گذارده اند پدر و مادر و نزدیکان ایشان خواه کم باشد آن مال یا زیاد قسمت معینی است برای آنها که بعد بیان می شود ( چون در زمان جاهلیت به زن ارث نمی دادند این آیه در رد این عادت نازل شد ) (7) و اگر در وقت قسمت کردن ارث حاضر شدند خویشان شما که ارث نمی برند و یتیمان و فقراء پس بهره ئی دهید به آنها از آن مال و با آنها به خوبی و مهربانی تکلم کنید (8) و باید بترسند از تجاوز در مال یتیمان آن کسانی که از پس خود اولادی ضعیف و ناتوان گذارند و می ترسند از پریشانی ایشان پس باید بپرهیزند از غضب خدا که ( مبادا آنچه با یتیمان دیگران کردند با اولادشان شود ) و باید گفتار ایشان برای آنها صواب و صلاح باشد (9) آن کسانی که می خورند مال یتیمان را از روی ستم جای می دهند در شکمهای خود آتش را و به زودی در آیند در آتش افروختۀ زبانه کشیده (10) خدا دستور دهد در امر ارث در اولاد شما برای پسر مثل بهرۀ دو دختر است و اگر اولاد شما دختر باشد و زیادتر از دو نفر باشند از برای آنها است دو سهم از سه سهم مال که میانۀ آنها مساوی قسمت شود ( و همچنین اگر دو دختر باشند به دلیل آنکه قبلاً فرمود پسرسهم دو دختر می برد معلوم شد که سهم دو دختر هم دو سهم از سه سهم است و دیگر آنکه چون دختر و خواهر چه یکی چه بیشتر در ارث مثل همند و بیشتر از یک بودن دو قسم است یا دو یا بیشتر از دو یک قسم از این دو قسم را در ارث دختر اینجا فرموده قسم دیگر را در ارث خواهر در آخر این سوره چون مانند یکدیگرند ناگفته هر یک از دیگری معلوم می شود ) و اگر اولاد منحصر به یک دختر باشد ارثش نصف مال است و برای پدر و مادر میت هر یک از آنها شش یک از ترکه میت است ، این در صورتی است که میت اولاد داشته باشد و اگر اولاد نداشته باشد و وارث او پدر و مادر باشند پس مادرش یک سهم از سه سهم ببرد و پدر دو سهم دیگر و اگر میت را برادران و خواهران باشد به مادر شش یک می رسد ( بقیه را پدر ببرد و برادران و خواهران را چیزی نباشد فقط وجود آنها اگر اولاد پدری و مادری یا پدری باشند باعث کسر حق مادر شوند نه مادری فقط چون این کمک به پدر است که سهمش زیادتر شود برای نفقه دادن او اخوۀ ابوینی و ابی را به خلاف امی که نفقۀ او بر پدرنیست چون اولاد او نیست ) این تقسیمات پس از وصیتی است که وصیت کرده باشد میت یا قرض او که باید اول داد نمی دانید شما که پدران یا اولادان شما کدام یک نزدیکترند به منفعت شما بلکه خدا می داند به این جهت خدا تقسیمات ارث را چنین واجب فرمود البته خدا دانا و درستکار است (11) و از برای شما شوهران است از ارث زن نصف آن چیزی که گذاشته اند زنان شما اگر نباشد از برای زنان اولادی اگر اولاد داشته باشند ارث برای شما شوهران چهار یک مال است از آنچه گذاشته اند آن زنان بعد از اداء وصیت و پرداخت قرضی که داشته باشند و از برای ارث زنان است چهاریک از آنچه گذارده اید شما شوهران اگر اولاد نداشته باشید اگر اولاد داشته باشید برای زنان
